Een plek waar de kleding die je draagt, op wie je stemt en wat voor werk je doet er niet toe doen. Waar de mens op zijn kwetsbaarst is. Een wereld die ver weg lijkt voor velen, maar dat eigenlijk niet is. Dat laat de voorstelling Ik ben kamer 15 van Speels Collectief zien.
„Kun je een metafoor geven voor je gevoel?” Speler Rowy La Haye kijkt tegenspeler Marloes Jobse aan terwijl ze praat. „Drijfzand. En ik denk dat ik er helemaal in kan wegzakken”, antwoordt Marloes.
Het gesprek geeft een inkijkje in het leven in de psychiatrische kliniek. Dat staat in deze voorstelling namelijk centraal: mensen in al hun kwetsbaarheid en de ontmoetingen die er ontstaan. En vooral niet over ‘gek’ zijn, of over sukkels. Of gekkies. Of stigma’s. Lees het hele artikel op de website van het Brabants Dagblad.
Schrijfbureau Vos 